Osteochondrose van de cervicale wervelkolom

Osteochondrose van de nek is een degeneratieve ziekte waarbij letterlijk “voortijdige veroudering”, “slijtage” van tussenwervelschijven, gewrichten en wervels in de cervicale wervelkolom optreedt.

Enkele feiten over de ziekte:

• Osteochondrose van de nek komt bij mannen en vrouwen ongeveer even vaak voor.
• Mensen tussen de 30 en 60 jaar worden het vaakst getroffen.
• In de regel komt de pathologie voor bij mensen die op het werk voortdurend in één positie moeten zijn en monotone bewegingen moeten maken.
• De cervicale wervelkolom heeft enkele structurele kenmerken, waardoor de ziekte veel verschillende manifestaties kan hebben.

Welke kenmerken van de cervicale wervelkolom veroorzaken symptomen van osteochondrose?

• Er zijn openingen in de laterale processen van de wervels - de halsslagaders, die bloed aan de hersenen leveren, passeren er rechts en links doorheen.
• Het eerste deel van het ruggenmerg loopt door het cervicale gebied - het bevat vezels die zenuwimpulsen naar alle delen van het lichaam transporteren, zorgen voor beweging en gevoeligheid. Als het ruggenmerg in de nek wordt samengedrukt, komen neurologische aandoeningen door het hele lichaam voor.
• Dit deel van de wervelkolom heeft een grote mobiliteit en dit maakt het vatbaar voor osteochondrose (hoewel de ziekte zich in de meeste gevallen nog steeds in de lumbale regio ontwikkelt - deze heeft niet alleen een hoge mobiliteit, maar ervaart ook de grootste stress).
• In het nekgebied komen zenuwwortels tevoorschijn uit het foramina tussen de wervels en vormen de cervicale en brachiale zenuwplexussen. Ze zijn verantwoordelijk voor bewegingen in de spieren van de nek, armen, schoudergordel, huidgevoeligheid en regulering van autonome functies.
• De eerste wervel heeft geen massief voorste deel - een lichaam - het is een botring die op de tand past - een botuitgroei op de tweede wervel. Dankzij dit is het mogelijk om het hoofd naar de zijkanten te draaien.

Nekpijn, hoofdpijn, gevoel van zwakte, gevoelloosheid in de handen zijn symptomen waarvoor u een neuroloog moet raadplegen. Een onderzoek door een specialist en onderzoek met moderne apparatuur zullen u helpen de oorzaken van de pathologie te begrijpen en de meest effectieve maatregelen te nemen.

Wat gebeurt er met de wervels bij cervicale osteochondrose?

De obscure medische term ‘degeneratief proces’ verwijst naar de volgende pathologische veranderingen die optreden in de cervicale wervelkolom:

• Allereerst tast schade aan osteochondrose de tussenwervelschijven aan. Ze worden dunner, waardoor de afstand tussen aangrenzende wervels kleiner wordt. Er vormen zich kleine scheurtjes en microscheurtjes in de buitenste delen. Na verloop van tijd kan dit leiden tot een hernia.
• Als gevolg van een schijfbeschadiging wordt de stabiliteit van de wervelverbinding verstoord.
• Tussenwervelgewrichten lijden ook aan osteochondrose van het cervicale gebied - spondyloartrose ontwikkelt zich. Het draagt ook bij aan de compressie van de zenuwwortels.
• Het pathologische proces strekt zich uit tot de wervels zelf. Doordat de functies van de tussenwervelschijven verstoord zijn, neemt de belasting daarop toe. De wervelkolom probeert deze overtreding te compenseren en er verschijnen botgroei op - osteofyten.

Behandeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom

Tijdens een exacerbatie van osteochondrose van de halswervel wordt tractie gebruikt (de patiënt wordt op een bed met een verhoogd hoofdeinde geplaatst en het hoofd wordt vastgezet met een speciale lus) om de tussenwervelschijven te ontlasten. Voor hetzelfde doel moet u een Shants-halsband dragen. Pijnstillers en ontstekingsremmende medicijnen worden voorgeschreven om pijn te verlichten. Bij hevige pijn die niet weggaat, kan de arts een blokkade uitvoeren: injecteer een verdovende oplossing in het gebied van de aangetaste zenuwwortels. Fysiotherapie wordt gebruikt: echografie, elektroforese met novocaïne.

Wanneer de exacerbatie afneemt, omvat de behandeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom massage, fysiotherapie en fysiotherapie.

Een van de belangrijkste symptomen van cervicale osteochondrose is nekpijn. Veel mensen die dit symptoom tegenkomen, gaan niet naar de dokter, maar behandelen 'chondrose' liever met huismethoden. Er zijn minstens twee goede redenen om zelfmedicatie te weigeren en een gespecialiseerde arts te raadplegen.

Ten eerste lossen pijnstillers en traditionele methoden, hoewel ze de pijn tijdelijk helpen verlichten, het grootste probleem niet op. Pathologische veranderingen in de wervelkolom blijven toenemen. Na verloop van tijd kan dit tot ernstiger gevolgen leiden. Tot het punt waarop een operatie nodig kan zijn.

Ten tweede komt nekpijn niet alleen voor bij osteochondrose. Er zijn nog tal van andere redenen. Alleen een arts kan de juiste behandeling begrijpen en voorschrijven.

Welke symptomen van osteochondrose van de cervicale wervelkolom moeten ervoor zorgen dat u een arts bezoekt?

Het belangrijkste symptoom van cervicale osteochondrose is pijn. Het kan op verschillende plaatsen voorkomen, afhankelijk van het niveau waarop het pathologische proces is gelokaliseerd: in de nek, in de schoudergordel, in de arm, in de regio van het hart. De pijn is dof van aard en kan brandend of pijnlijk zijn.

Andere manifestaties van de ziekte:

• Hoofdpijn, duizeligheid, vlekken voor de ogen, lawaai, oorsuizen.
• Zwakte in de spieren van de nek, schoudergordel en armen.
• Verminderde gevoeligheid van de huid.
• Humerale periartritis: pijnlijke pijn in de nek die zich uitbreidt naar de arm, problemen bij het abduceren van de arm boven 90°, zwakte en atrofie van de spieren van de schoudergordel.
• Schouder-handsyndroom: pijn in de schouder en hand, zwelling en stijfheid van de vingers, zwakte en atrofie van de spieren van de hand.
• Wervelslagadersyndroom. Er verschijnen botgroei op de wervels, die de zenuwen samendrukken, wat resulteert in een reflexkramp van de wervelslagader, die deelneemt aan de bloedtoevoer naar de hersenen. Symptomen van cervicale osteochondrose zijn onder meer constante hoofdpijn die begint vanaf de achterkant van het hoofd, zich verspreidt naar de slaap, naar de kruin van het hoofd, misselijkheid, geluid in het hoofd, oorsuizen, flikkerende lichtpuntjes voor de ogen.
• Anterieur scaleensyndroom. In de nek bevinden zich de voorste en middelste scalenusspieren - ze zijn dichtbij, en daartussen bevindt zich een kleine ruimte waarin zenuwen en bloedvaten passeren. Bij osteochondrose van de cervicale wervelkolom raakt de voorste scalenusspier gespannen en comprimeert deze, wat resulteert in symptomen zoals pijn aan de binnenkant van de onderarm, schouder en vingers. Soms straalt de pijn uit naar de achterkant van het hoofd. De huid van de hand kan koud en bleek worden en er treedt gevoelloosheid op.
• Epicondylitis-syndroom. In het onderste deel van de schouder, aan de zijkanten van het ellebooggewricht, bevinden zich benige uitsteeksels - epicondylen. Bij het epicondylitis-syndroom veroorzaakt door cervicale osteochondrose treedt er pijn op, die heviger wordt wanneer erop wordt gedrukt. Ook andere symptomen komen voor: nekpijn, pijn bij het indrukken van bepaalde punten in de halswervels.

Als bij cervicothoracale osteochondrose twee delen van de wervelkolom tegelijk worden aangetast, kunnen de symptomen bestaan uit pijn tussen de schouderbladen, in het gebied van het hart.

Bij osteochondrose neemt het risico op een hernia tussen de wervels en een beroerte toe. Als u de hierboven genoemde symptomen ervaart, raadpleeg dan uw arts.

Het is beter om geen zelfmedicatie te gebruiken. Zelfs als je beproefde methoden hebt die meestal helpen bij het omgaan met pijn, betekent dit niet dat je alles goed doet.

Pijn kan niet alleen worden veroorzaakt door osteochondrose, maar ook door hernia tussen de wervels, spieraandoeningen (myofasciaal pijnsyndroom) en een symptoom zijn van andere ziekten. Om een ziekte goed te kunnen behandelen, moet u de oorzaken ervan begrijpen en een differentiële diagnose uitvoeren. Dit is alleen mogelijk in een klinische setting.

Om de oorzaak van de ziekte te identificeren en de symptomen van cervicale osteochondrose correct te behandelen, moet u een neuroloog bezoeken en een onderzoek ondergaan.

Cervicale osteochondrose is gebaseerd op schade aan de tussenwervelschijven. Hun chemische samenstelling is verstoord, eerst zwellen ze op, daarna worden ze kleiner, er verschijnen scheuren en tranen in hun buitenste gedeelte en ze worden dichter. Vervolgens verspreidt het degeneratieve proces zich naar de wervels en tussenwervelgewrichten. Door de hoogte van de tussenwervelschijf te verkleinen, neemt de belasting van de wervels toe en verschijnen er botgroei – osteofyten – op.

Welke oorzaken leiden tot het optreden van osteochondrose van de cervicale wervelkolom?

Er bestaat geen consensus over de oorzaken van cervicale osteochondrose. Er wordt aangenomen dat de ziekte wordt veroorzaakt door verschillende aandoeningen, er zijn verschillende standpunten:

• Leeftijdsgebonden veranderingen in de wervelkolom. Bijna alle mensen boven de 40 hebben echter veranderingen in het skelet, maar niet iedereen ontwikkelt osteochondrose.
• Nekblessures. Vaak zijn de oorzaken van de ziekte eerder trauma: nekkneuzing, compressiefractuur, wervelsubluxatie. Chronische blessures kunnen bijvoorbeeld belangrijk zijn tijdens intensieve trainingen bij atleten, voortdurend werken in een ongemakkelijke houding, voorovergebogen, en herhaalde whiplash-blessures bij automobilisten.
• Congenitale wervelafwijkingen: halsribben, versmelting van aangrenzende wervels, versmelting van de eerste wervel met het achterhoofdsbeen, enz.
• Beroep. Vaker treft de ziekte mensen die in een eentonige houding werken en voortdurend dezelfde soort bewegingen maken.
• Slechte bloedtoevoer naar de wervelkolomveneuze insufficiëntie, zwelling in het gebied van de zenuwwortels.
• Auto-immuunziekten. Aandoeningen waarbij het immuunsysteem niet goed werkt en het eigen bindweefsel en de ligamenten van het lichaam aanvalt.

Bezoek een neuroloog. Een ervaren specialist begrijpt de oorzaak van uw gezondheidsproblemen en schrijft de juiste behandeling voor.

Oorzaken van exacerbatie van cervicale osteochondrose

Osteochondrose komt voor in de vorm van afwisselende exacerbaties en perioden van verbetering, waarbij u een tijdje geen last meer heeft van de symptomen. Een andere exacerbatie kan worden veroorzaakt door de volgende redenen:

• Onhandige, plotselinge beweging van de nek.
• Lange tijd in een eentonige, ongemakkelijke houding blijven. Uw nek kan bijvoorbeeld pijn gaan doen nadat u lange tijd achter een computer heeft gewerkt of nadat u op een oncomfortabel kussen heeft geslapen.
• Stress, nerveuze spanning. Bij chronische stress ontstaan er spasmen in de nekspieren, wat weer een exacerbatie kan veroorzaken.
• Verschillende ziekten, exacerbaties van chronische ziekten.
• Hypothermie. Om deze reden ervaren veel mensen exacerbaties in de herfst.
• Onjuiste, ongeletterde zelfmedicatie. Massage en therapeutische oefeningen zijn bijvoorbeeld nuttig tijdens remissie, maar zijn gecontra-indiceerd tijdens een exacerbatie.

Welke ziekten kunnen vergelijkbare manifestaties hebben?

Heel vaak worden manifestaties van “osteochondrose” feitelijk geassocieerd met een heel andere ziekte. De oorzaak kan bijvoorbeeld verborgen zijn in de spieren - er is een aandoening die myofasciaal pijnsyndroom wordt genoemd. Pijn treedt op als gevolg van constante spanning in dezelfde spieren.

Soms wordt duizeligheid geassocieerd met otolithiasis, een aandoening waarbij kristallen van calciumzouten zich ophopen in het binnenoor, opgevat als een manifestatie van ‘cervicale osteochondrose’.

Pijn en knelpunten in de nek, hoofdpijn - wanneer deze symptomen optreden, 'diagnosticeren' veel mensen zichzelf met osteochondrose. Alles is duidelijk: als het pijn doet, moet je pijnstillers nemen of een injectie krijgen, warmte aanbrengen en alles zal verdwijnen. Waarom naar de dokter gaan als je het zelf ook kunt?

Zelfmedicatie leidt echter vaak niet tot iets goeds. Pijnlijke aanvallen kunnen in de loop van de tijd frequenter, ernstiger en langduriger worden. Als u vrijwel dagelijks ongecontroleerd pijnstillers slikt, kunt u maag- of nierproblemen krijgen. Elk medicijn heeft immers bijwerkingen.

En de oorzaak van pijn is niet altijd te wijten aan osteochondrose. Om de echte reden te achterhalen en te begrijpen hoe u er effectief mee om kunt gaan, moet u een arts bezoeken en een onderzoek ondergaan.

Hoe diagnosticeert een neuroloog cervicale osteochondrose? Wat gebeurt er in de spreekkamer tijdens een onderzoek?

Tijdens uw eerste afspraak zal de neuroloog u enkele vragen stellen:

• Hoe lang heeft u al last van hoofdpijn of nekpijn?
• Waar ontstaat de pijn? Wat is hun aard: steken, pijn doen, schieten, trekken?
• Wanneer treedt pijn meestal op? Wat veroorzaakt het? Waarna voel je je beter?
• Ben je al bij een dokter geweest? Bent u onderzocht en behandeld? Welke? Hoe lang geleden?
• Welke andere symptomen storen u?
• Welke andere chronische ziekten heeft u?
• Heeft u onlangs een nekblessure gehad?

De arts zal dan een neurologisch onderzoek uitvoeren, waarbij uw reflexen, huidgevoeligheid, spierkracht en tonus worden gecontroleerd. U wordt gevraagd om te draaien, uw hoofd naar de zijkanten, naar voren en naar achteren te kantelen. De arts zal lichtjes op uw hoofd en op bepaalde punten in de nek drukken om het optreden van pijn vast te stellen.

Na het onderzoek wordt de diagnose bij u gesteld en worden de noodzakelijke diagnostische methoden voorgeschreven.

Welke diagnostische methoden worden gebruikt voor osteochondrose van de cervicale wervelkolom?

Onderzoek naar cervicale osteochondrose omvat gewoonlijk de volgende diagnostische methoden:

• Röntgenfoto van de cervicale wervelkolom.
• Volgens indicaties worden röntgencontrastonderzoeken voorgeschreven: myelografie (injectie van contrast in de ruimte rondom het ruggenmerg), discografie (injectie van contrast in de tussenwervelschijf), angiografie (injectie van contrast in de bloedvaten).
• Computertomografie.
• Magnetische resonantie beeldvorming.
• Als u ernstige neurologische aandoeningen heeft, kan u elektroneuromyografie worden voorgeschreven, een onderzoek dat de doorgang van elektrische impulsen in de zenuwen en spieren bepaalt.

Vaak lijken de manifestaties van cervicale osteochondrose op angina pectoris. Als de arts na het onderzoek nog steeds twijfelt aan de diagnose, krijgt u een ECG en andere diagnostische methoden voorgeschreven.